Kiuj ni estas
Historio
La Fondaĵo de Esperanto de la Komunumo Valenciana estas la daŭrigo de la Fondaĵo «Esperanto-Fondaĵo Fernando Soler», konstituite en Valencio la 18-an de aprilo 1988 per publika notaraĵo numero 612 antaŭ la notario sinjoro Vicente Martorell Eixarch, kaj registrite kiel privata kultura fondaĵo de promocio laŭ rezolucio de la Ĝenerala Sekretario de la Konsilio pri Kulturo, Edukado kaj Scienco de la Generalitat Valenciana, publikigita en la BOE n-ro 177, de 25-a de julio 1988.
Fernando Soler Valls (1873–1956)
La fundaĵo portas la nomon de Fernando Soler Valls, naskita en Albaida (Valencio) la 15-an de marto 1873 kaj mortinta en Valencio en marto 1956. Ĉeftelegrafafisto laŭ profesio, li estis unu el la grandaj pioniroj de esperanto en Hispanujo: en 1903 li kofondis la Esperanto-Grupon de Valencio kune kun Roman Ayza kaj Rafael Duyós Sedó, gvidis multajn kursojn kaj kunlaboris en la revuo La Suno Hispana. Li publikigis verkojn kiel Elementoj de Esperanto, La internacia helplingvo Esperanto atingebla por ĉiuj kaj Esperanto por ĉiuj.
Valencio historie estis grava fokuso de la hispana esperantismo, kun radikoj eĉ pli malnovaj ol Soler: en 1909 la urbo gastigis la viziton de mem Zamenhof. Apud Soler elstaris esperantistoj kiel Vicente Inglada kaj Manuel Caplliure Ballester, kaj Vicente Olcina gvidis katedron pri esperanto en la malnova Universitato de Valencio. Dum la Hispana Civila Milito la valenciaj esperantistoj estis persekutataj, akuzitaj je komunismo, kvankam la kursoj daŭre estis instruataj. Vi povas legi tiujn originojn en «Kiam Zamenhof vizitis Valencion».
La fondaĵo de 1988
Lia filo, José Fernando Soler Sempere (Valencio, 1913–1991), teĥnika arĥitekto laŭ profesio (Ora Medalo de la Oficiala Kolegio de Teĥnikaj Arĥitektoj en 1985) kaj daŭriginto de la esperanto-kursoj de sia patro, konstituis en 1988 kune kun sinjoro Juan Bautista Fontecha Soto kaj sinjoro Rafael Herrero García la Fondaĵon «Esperanto-Fondaĵo Fernando Soler», kun komenca patrimonio de 1.500.000 pesetoj tute kontribuita de li mem. Li prezidis ĝin ĝis sia morto en 1991. Ĝia statuta celo estas «la antaŭenigo, promocio, ekspansio kaj disvastigado laŭ la plej vasta maniero de la internacia helplingvo esperanto».
Tiun saman someron, la ĵurnalo Levante dediĉis reportaĵon al la reviviĝo de esperanto en la urbo: vi povas legi ĝin en «Kiam esperanto estis la tria lingvo de Valencio» (fontoj en ligiloj).
Nuna situacio
Post periodo de neaktiveco, la patronato renoviĝis: ekde junio 2026 ĝin formas Ramón Diago Marco (prezidanto), Raúl Salinas Monteagudo (sekretario) kaj Luis F. Salag Laguarda (kasisto), nomumitaj de la Komisiono de la Protektorato de Fondaĵoj de la Generalitat Valenciana. La fondaĵo estas registrita en la Registro de Fondaĵoj de la Valencia Komunumo kun la numero 076-V (de la 9-a de januaro 2004), kaj laboras por plene repreni la agadon de promocio de esperanto en la Komunumo Valenciana.
Celoj
- Diskonigi kaj instrui esperanton en la Komunumo Valenciana.
- Konservi la esperantisman tradicion komencitan de Fernando Soler Valls en 1903.
- Kunlabori kun la internacia esperantista movado.
- Produkti didaktikajn materialojn en valenciana, kastela kaj esperanto.